آیین، آداب و رسوم خانقاه تا قرن هشتم

فصل اول: کلیات

۱- کلیات

۱-۱-هدف پژوهش

۱-۲-پیشینه‌ی پژوهش

۱-۳-روش تحقیق

فصل دوم: بحثی درباره‌ی خانقاه

۲- بحثی درباره‌ی خانقاه

۲-۱- خانقاه

۲-۲-اشکال گوناگون کلمه‌ی خانقاه

۲-۳- اجزای ترکیبی خانقاه

۲-۴-تأسیس اوّلین خانقاه و سیر تاریخی آن

۲-۵- محّل بنّای خانقاه

۲-۶- متصوّفه‌ی ایران و استقلال خانقاه‌های ایرانی

۲-۷-کانون‌هایی که قبل از احداث خانقاه، اعمال خانقاهی در آن ها اجرا می‌شد

۲-۷-۱- مسجد

۲-۷-۲- مدرسه

۲-۷-۳- دویره

۲-۷-۴-صومعه

۲-۷-۵- رباط

۲-۷-۶- آرامگاه

۲-۸-موارد استفاده از خانقاه

۲-۹-ساختار خانقاه

۲-۱۰-گله از خانقاه و خانقاه داری

۲-۱۱- خانقاه و علم و فرهنگ

۲-۱۱-۱- ایجاد کتابخانه

۲-۱۱-۲- وعظ و خانقاه

۲-۱۱-۳-تدریس علوم اسلامی در خانقاه

۲-۱۱-۴-تفسیر قرآن در خانقاه

فصل سوم: ادبیات خانقاهی

۳- ادبیات خانقاهی

۳-۱- رواج تصوّف و ادبیات

۳-۲- وضع اوّلیه‌ی شعر عرفانی در قرن ششم

۳-۳-اشعار اخلاقی پیش زمینه شعر عرفانی

۳-۴-شعر آغازین عرفانی با مضامین موعظه و تنبیه

۳-۵-شعرمبتنی بر شرع

۳-۶- ادبیات خانقاهی

۳-۷- تنوّع در ادبیات صوفیانه‌ی خانقاهی

۳-۸- نثر صوفیانه

۳-۹- شعر صوفیانه

۳-۱۰- مثنوی قالب رایج ادبیات خانقاهی

۳-۱۱-شاعران خانقاهی

۳-۱۱-۱-سنایی

۳-۱۱-۲-عطار

۳-۱۱-۴-مولوی

فصل چهارم: آیین، آداب و رسوم خانقاه تا قرن هشتم

۴- آیین، آداب و رسوم خانقاه تا قرن هشتم

۴-۱- سماع و آداب آن

۴-۱-۱-آداب نشستن قبل از شروع سماع

۴-۱-۲-اوقات سماع

۴-۱-۳-سماع به دور از چشم نامحرّمان

۴-۱-۴-پرهیز از طعام و سفره در سماع

۴-۱-۵-اهلیّت داشتن محفل سماع

۴-۱-۶-شرایط حضور در محفل سماع

۴-۱-۷-به جای آوردن نماز استخاره قبل از حضور در محفل سماع

۴-۱-۸-مکان سماع

۴-۱-۹-حکم عدم تمایل صوفی به سماع

۴-۱-۱۰-شرایط تشکیل محفل سماع

۴-۱-۱۱-پرهیز از دعوی غلبه‌ی حال در سماع

۴-۱-۱۲-خودداری کردن از حرکت در سماع در حضور پیر

۴-۱-۱۳-احکام کمک خواستن و کمک کردن در سماع

۴-۱-۱۴-ممانعت از  حضورجوانان بی ریش در سماع

۴-۱-۱۵-سماع با دف و نای و رقص

۴-۱-۱۶-اجتناب از تبسّم و لهو در سماع

۴-۱-۱۷-سماع با اذن و حضور شیخ

۴-۱-۱۸-حضور اخوان در محفل سماع

۴-۱-۱۹-روی در پای شیخ مالیدن در سماع

۴-۱-۲۰-احتراز از تکلّف در سماع

۴-۱-۲۱-اجتناب از سماع در حضور زنان و مردان جوان

۴-۱-۲۲-ذکر به جای سماع

۴-۱-۲۳-قوّال مجلس سماع

۴-۱-۲۴-قوال از جنس سالکان

۴-۱-۲۵-ضرورت قوّال ریش دار

۴-۱-۲۶-احتراز از دخالت در کار قوّال

۴-۱-۲۷-اجتناب از مدح و ذم قوّال

۴-۱-۲۸-پاداش قوّال

۴-۱-۲۹-خرقه دری مجلس سماع

۴-۱-۳۰-القا وتخریق خرقه در سماع فقط در صورت غلبه‌ی حال

۴-۱-۳۱-چه نوع خرقه ای شایستگی پاره کردن در محفل سماع را داشت؟

۴-۱-۳۲-انواع خرقه‌های القا شده در سماع

۴-۱-۳۳-حکم خرقه‌ی صحیحه در سماع

۴-۱-۳۴-خرقه‌ی صحیح را به تبع خرقه‌ی پاره،  پاره کردن

۴-۱-۳۵-خرقه صحیحه از آن جماعت

۴-۱-۳۶-سهیم شدن از خرقه بدون حضور در حلقه‌ی سماع

۴-۱-۳۷-احکام خرقه‌ی القا شده از سر غلبه‌ی حال

۴-۱-۳۸-خرقه القا شده از آن درویش

۴-۱-۳۹-گرفتن خرقه از قوّال با ایثار کردن چیزی هم ارزش با آن

۴-۱-۴۰-هدیه کردن خرقه به قوّال در صورتی که با میل خود آمده بود

۴-۱-۴۱-آوردن فدایی در میان، جهت گرفته خرقه

۴-۱-۴۲-قریب العهد بودن خرقه به حقّ متعال

۴-۱-۴۳-خرقه و عمامه انداختن شیخ و جوانان

۴-۱-۴۴-حکم خرقه و دستار افکنده شده

۴-۱-۴۵-خرقه‌ی القا شده ازآن جماعت

۴-۱-۴۶-پاره کردن خرقه به متابعت شیخ و متقدم

۴-۱-۴۷-حکم خرقه ای که به متا بعت خرقه‌ی شیخ القا می‌شد

۴-۱-۴۸-فرستادن خرقه‌های پاره شده به  سایرخانقاه ها

۴-۱-۴۹-سهیم کردن مریدان ساکن شهر از خرقه‌های پاره شده در سماع

۴-۱-۵۰-حکم پاره‌های خرقه که به درویشان و مریدان می‌رسید

۴-۱-۵۱-امساک شیخ در مورد خرقه‌ی القا شده‌ی خود و وظیفه‌ی مریدان در برابر او

۴-۱-۵۲-حکم خرقه‌ی درویشی که در سماع خود را برهنه می‌کرد

۴-۱-۵۳-بی نصیب بودن قوّال از خرقه

۴-۱-۵۴-حکم خرقه ای که با مطایبه القامی شد

۴-۲-آداب لباس پوشیدن صوفیان

۴-۲-۱-تهیّه‌ی لباس از وجهی جلال

۴-۲-۲-اقسام پوشندگان لباس

۴-۲-۳-تهیّه‌ی لباس از تکه‌های دور انداخته

۴-۲-۴-پوشیدن لباس کم قیمت

۴-۲-۵-پوشیدن لباس‌های دون دراقتدا به انبیاء

۴-۲-۶-پوشش بنابر متقضای رفق و یاری نفس

۴-۲-۷-پوشش جهت اخفای حال

۴-۲-۸-پوشیدن لباس فتوحی از نوع نرم و خشن

۴-۲-۹-خرقه پوشی و گونه های آن

۴-۲-۱۰-تعریف خرقه

۴-۲-۱۱-خرقه پوششی به تقلید اهل صفّه

۴-۲-۱۲-فواید خرقه

۴-۲-۱۳-اجزای ترکیبی خرقه

۴-۲-۱۴-خرقه نشان شایستگی درویش

۴-۲-۱۵-امتحان ورودی برای دریافت خرقه

۴-۲-۱۶-خرقه ی ارادت، خرقه‌ی تبرّک وخرقه‌ی ولایت

۴-۲-۱۷-محدودیت در خرقه دادن

۴-۲-۱۸-خرقه پوششی نشان سر سپردگی برابر مراد و پیر

۴-۲-۱۹-خرقه‌ی دوتایی صوفیان

۴-۲-۲۰-خرقه‌ی آستین کوتاه

۴-۲-۲۱-خرقه‌ی هزار میخی

۴-۲-۲۲-دلق صوفیان

۴-۲-۲۳-اقسام دلق

۴-۲-۲۴-دلق ملمع

۴-۲-۲۵-شیوه‌ی پوشیدن خرقه

۴-۲-۲۶-اوصاف پوشاننده‌ی خرقه

۴-۲-۲۷-اوصاف درویش خرقه گیرنده

۴-۲-۲۸-اختیار رنگ خرقه بر حسب سیرت و باطن

۴-۲-۲۹-اختیار خرقه‌ی کبود

۴-۲-۳۰- انتخاب جنس و رنگ خرقه به صلا حدید شیخ

۴-۲-۳۱-احتراز از فروختن خرقه

۴-۳-درآمد خانقاه ها

۴-۳-۱-توکّل سالکان

۴-۳-۲-مسئله‌ی فقر صوفیان

۴-۳-۳-در یوزه وگدایی کردن

۴-۳-۴-درآمد صوفیان شاغل

۴-۳-۵-وام گیری

۴-۳-۶-فتوح

۴-۳-۷-کمک رجال سیاسی

۴-۳-۸-بهره وری از ثروت اعضای توانگر

۴-۳-۹-نذور

۴-۳-۱۰-مخالفان کمک پذیری صوفیان

۴-۴-آداب مریدپذیری

۴-۴-۱-مرید پذیری قراردادی

۴-۴-۲-آداب تلقین ذکر به مرید قراردادی

۴-۴-۳-مسامحت در پذیرش مرید

۴-۴-۴-سخت‌گیری در پذیرش مرید

۴-۵-تجرّد و تأهل صوفیان

۴-۵-۱-آفت تجرّد صوفیان

۴-۵-۲-آداب سالکان مجرّد

۴-۵-۳-ادب سالک متأهل

۴-۵-۴-توجّه به وقت جهت ادای فرایض و هم نشینی با سایر اخوان

۴-۶-آیین سرتراشی مریدان نوپا

۴-۷-شیوه‌ی بیعت با شیخ

۴-۸-آداب مرید در خدمت شیخ خانقاه

۴-۸-۱-طلب شیخ

۴-۸-۲-توبه‌ی نصوح کردن

۴-۸-۳-زهد اختیار کردن و مرقّعه پوشیدن

۴-۸-۴-اظهار اسرار با شیخ

۴-۸-۵-دعای استخاره قبل از زیارت شیخ

۴-۸-۶-گردن نهادن حکم شیخ در مورد خطاها

۴-۸-۷-غسل کردن و وضوگرفتن قبل از زیارت شیخ

۴-۸-۸-ترک هر گونه خواسته و اراده

۴-۸-۹-احتراز از اعتراض بر شیخ

۴-۸-۱۰-ضرورت نگاه نکردن به جوانب در محضر شیخ

۴-۸-۱۱-ادب نگاه نکردن به شیخ

۴-۸-۱۲-اطاعت از شیخ بدون تعلّل و درنگ

۴-۸-۱۳-احترام به شیخ

۴-۸-۱۴-ادب صحبت کردن با صدای آهسته

۴-۸-۱۵-ضرورت گرفتن اذن و رخصت از شیخ

۴-۹-آداب شیخی در خانقاه

۴-۹-۱-رعایت آداب نشستن بر منصب شیخی

۴-۹-۲-امتحان کردن مرید

۴-۹-۳-آگاه نکردن مرید از چگونگی زیستن شیخ

۴-۹-۴-تنبیه کردن مریدی که بدون رخصت از خلوت گاه بیرون می‌آمد

۴-۹-۵-کوتاهی نکردن در حقّ مریدان

۴-۹-۶-بازخواست کردن مریدان

۴-۹-۷-ضرورت رخصت دادن شیخ به مریدان

۴-۹-۸-اغماض از خطاهای مریدان

۴-۹-۹-تنبیه کردن مرید جهت آوردن دلایل عقلی و رجوع نکردن به سخنان شیخ

۴-۹-۱۰-تنزّه از مال مریدان

۴-۹-۱۱-اخراج مرید از خانقاه جهت بی حرمتی به شیخ

۴-۹-۱۲-رفق و مدارا با مریدان

۴-۹-۱۳-منع مرید از ملاقات با شیخ دیگر

۴-۹-۱۴-منع مرید از هم صحبت شدن با اصحاب دیگر

۴-۹-۱۵-محدودیت شیخ در ملاقات با اصحاب و خواص

۴-۹-۱۶-داشتن خلصت ایثار

۴-۹-۱۷-نماز خواندن شیخ در خلوتگاه مرید مبتدی

۴-۱۰-خلافت و نمایندگی مشایخ

۴-۱۰-۱-انتخاب جانشین توسّط مشایخ

۴-۱۰-۲-امتحان کردن مرید جهت جانشینی

۴-۱۰-۳-تأثیر روابط خویشاوندی در انتخاب جانشین

۴-۱۰-۴-مطیع بودن شیوخ انتخابی

۴-۱۱-تنبیه انظباطی مریدان

۴-۱۱-۱-ماجرا

۴-۱۱-۲-سر برهنه وارد عرصه‌ی تنبیه شدن

۴-۱۱-۳-احتراز از سخن بیهوده در ماجرا

۴-۱۱-۴-تمیز بودن درویشان و دوری از تکبّر و درشتی در ماجرا

۴-۱۱-۵-همّت کردن مقدّم اصحاب در عرصه‌ی تنبیه قبل از سایرین

۴-۱۱-۶-پاره کردن خرقه‌ی درویش خاطی در تنبیه ماجرا

۴-۱۱-۷-نمونه‌های تنبیه ماجرا

۱۱-۸-غرامت و پای‌ماچان

۴-۱۱-۹-بازگرفتن خرقه از درویش خاطی

۴-۱۱-۱۰-ادب کردن درویش خاطی توسّط شیخ و خادم

۴-۱۱-۱۱-آوردن چیزی به میان درویشان بعد از استغفار

۴-۱۱-۱۲-حکم کردن در مورد هر چیزی که میان می‌آوردند

۴-۱۱-۱۳-بوسیدن دست مقدّم بعد از استغفار

۴-۱۱-۱۴-اظهار دوستی بعد از استغفار شخص

۴-۱۱-۱۵-صفا بعد از صلح و آشتی

۴-۱۲-آداب زیستن صوفیان با هم

۴-۱۲-۱-تصرّف در مال‌یکدیگر و عدم مالکیّت

۴-۱۲-۲-ضرورت مهاجرت هم نشین

۴-۱۲-۳-خصلت ایثار

۴-۱۲-۴-استعمال الفاظ خاص

۴-۱۲-۵-احتراز از دشمنی و کینه

۴-۱۲-۶-امیر کردن هم‌نشین

۴-۱۲-۷-انصاف از خود دادن

۴-۱۲-۸-اخی خواندن همدیگر

۴-۱۲-۹-احتراز از قرض و عاریت

۴-۱۲-۱۰-نصیحت کردن و پذیرفتن

۴-۱۲-۱۱-رفتار با همنشین به اندازه درجت او

۴-۱۲-۱۲-اجتناب از مدارا و اعتذار

۴-۱۲-۱۳-پوشش معایب و کشف محاسن

۴-۱۲-۱۴-غمگین شدن جهت رفیق

۴-۱۲-۱۵-عدم بانگ زدن بر کسی

۴-۱۲-۱۶-تغافل از خطای هم‌نشین

۴-۱۲-۱۷-عدم تسلیم برابر اموری غیر از مسلک طریقت

۴-۱۲-۱۸-انتخاب هم‌نشین هم‌جنس

۴-۱۲-۱۹-احتراز از نافرمانی

۴-۱۲-۲۰-وفای به عهد هم‌نشینان

۴-۱۳-ریاضت و انواع آن در آیین تصوّف

۴-۱۳-۱-مبارزه با نفس

۴-۱۳-۲-تحمّل گرسنگی

۴-۱۳-۳-مراسم چلّه‌نشینی

۴-۱۳-۴-پایه و بنیاد دینی چلّه‌نشینی

۴-۱۳-۵-فایده‌ی تعیین اربعین

۴-۱۳-۷-غسل کردن قبل از به چلّه نشستن

۴-۱۳-۸-ادب سالک در بدو ورود به خلوت‌گاه

۴-۱۳-۹-تقلیل طعام سالک خلوت نشین

۴-۱۳-۱۰-تقلیل خواب سالک چلّه‌نشین

۴-۱۳-۱۱-دل با دل شیخ داشتن سالک

۴-۱۳-۱۲-در حالات مخوف پناه بردن به شیخ

۴-۱۳-۱۳-دوام ذکر سالک

۴-۱۳-۱۴-مکان و شیوه‌ی نشستن سالک چلّه‌نشین

۴-۱۳-۱۵-بیرون نیامدن از خلوت‌گاه جهت آگاه نکردن مردم

۴-۱۳-۱۶-مداومت بر ذکر هنگام بیرون آمدن از خلوت گاه

۴-۱۳-۱۷-اجتناب از اعتراض

۴-۱۳-۱۸-سکوت اختیار کردن سالک

۴-۱۳-۱۹-دایم الصوم بودن سالک

۴-۱۳-۲۰-دایم الوضو بودن سالک

۴-۱۳-۲۱-مداومت بر نفی خاطر داشتن

۴-۱۳-۲۲-احتزار از هر گونه کینه و دشمنی و تعلّق و تملّک در این دنیا

۴-۱۳-۲۳-بیرون نیامدن سالک از خلوت‌گاه

۴-۱۳-۲۴-مداومت عمل سالک

۴-۱۳-۲۵-چلّه‌نشینی چهل چله

۴-۱۳-۲۶-مراقبت از مرید در چلّه‌نشینی

۴-۱۳-۲۷-زمان مراسم چلّه‌نشینی

۴-۱۳-۲۸-محّل چلّه‌نشینی

۴-۱۳-۲۹-مخالفت با چلّه‌نشینی

۴-۱۴-آداب روزه داری

۴-۱۴-۱-کتمان روزه

۴-۱۴-۲-تعجیل در صرف افطار

۴-۱۴-۳-اجتناب از پرخوری در زمان افطار

۴-۱۴-۴-ضرورت صرف سحری

۴-۱۴-۵-تهیّه‌ی افطاری و سحری از مال حلال

۴-۱۴-۶-گداختن طعام با ذکر و نماز و تلاوت قرآن

۴-۱۴-۷-موارد روا بودن روزه گشودن

۴-۱۴-۸-اعتکاف کردن شخص روزه دار

۴-۱۴-۸-آداب اعتکاف شخص روزه دار

۴-۱۵-آداب غذا خوردن

۴-۱۵-۱-نیت کردن برای طاقت عبادت

۴-۱۵-۲-ضرورت بر سفره طعام خوردن

۴-۱۵-۳-دست شستن قبل و بعد از غذا

۴-۱۵-۴-شروع و ختم طعام با نمک

۴-۱۵-۵-شروع صرف غذا با ذکر نام حقّ متعال

۴-۱۵-۶-دعا خواندن در مقدّمه‌ی طعام

۴-۱۵-۷-خوردن غذای حلال

۴-۱۵-۸-قبل از جمع ابتدا به خوردن نکردن

۴-۱۵-۹-ضرورت عذر خواهی کردن در صورت داشتن عذر

۴-۱۵-۱۰-وقت تلف کردن در صرف غذا کراهت داشت

۴-۱۵-۱۱-حاضر شدن هم زمان با گستردن سفره

۴-۱۵-۱۲-نخوابیدن بعد از صرف غذا، و ذکرو نماز خواندن

۴-۱۵-۱۳-احتراز از گرفتن فتوح از زنان

۴-۱۵-۱۴-احتراز از استدعا کردن جهت خوردن

۴-۱۵-۱۵-احتراز از ذخیره کردن غذا

۴-۱۵-۱۶-ایثار کردن غذاهای کمیاب

۴-۱۵-۱۷-احتراز از بخشیدن غذا بدون رخصت هم کاسه

۴-۱۵-۱۸-موافقت کردن درویش با اخوان در غذایی که کراهت داشت

۴-۱۵-۱۹-برداشتن غذا از جلوی خود

۴-۱۵-۲۰-آب نخوردن تا حدّ امکان

۴-۱۵-۲۱-با سه انگشت غذا خوردن

۴-۱۵-۲۲-استفاده از فتوح و ذخیره نکردن آن

۴-۱۵-۲۳-ایثار کردن بر سرسفره

۴-۱۵-۲۴-احتراز از نگاه کردن به دیگران

۴-۱۵-۲۵-انصاف داشتن سر سفره

۴-۱۵-۲۶-احتراز از لیسیدن دست در حین صرف طعام

۴-۱۵-۲۷-احتراز از جفت خوردن، خوردنی های قابل شمارش

۴-۱۵-۲۸-احتراز از پاک کردن دست و کاسه باسفره

۴-۱۵-۲۹-ردّ نکردن لقمه‌ای که سر سفره بخشیده می‌شد

۴-۱۵-۳۰-روزی یکبار غذا خوردن

۴-۱۵-۳۱-با سمت راست لقمه خاییدن

۴-۱۵-۳۲-مسکین وار بر سر سفره نشستن

۴-۱۵-۳۳-عیب و ایراد نگرفتن

۴-۱۵-۳۴-اجتماع بر طعام

۴-۱۵-۳۵-اجتناب از میان غذا خوردن

۴-۱۵-۳۶-پاک کردن و خوردن لقمه ی افتاده

۴-۱۵-۳۷-تعلّل کردن بر سفره

۴-۱۵-۳۸-نان خورش طلب نکردن

۴-۱۵-۳۹-اجتناب از دمیدن بر غذا

۴-۱۵-۴۰-لقمه گرفتن با دست راست

۴-۱۵-۴۱-بدون دعوت سر سفره حاضر نشدن

۴-۱۵-۴۲-وارد نشدن بر جماعت در حین صرف طعام

۴-۱۵-۴۳-سلام نگفتن بر سفره

۴-۱۵-۴۴-سپاس حقّ متعال بعداز صرف غذا

۴-۱۵-۴۵-لیسیدن انگشتان

۴-۱۵-۴۶-دست شستن و آداب آن

۴-۱۵-۴۷-آداب صابون گرفتن

۴-۱۵-۴۸-دعاکردن خادم دست شوی

۴-۱۵-۴۹-خلال کردن و آداب آن

۴-۱۵-۵۰-آداب آب خوردن

۴-۱۶-ارزش مقوله‌ی سفر

۴-۱۶-۱-اجبار کردن مرید به مسافر

۴-۱۶-۲-هدف صوفیان از سیر و سفر

۴-۱۶-۳-طلب علم مسافر

۴-۱۶-۴-زیارت مشایخ در سفر

۴-۱۶-۵-تعظیم کردن به ‌یاران قبل از رهسپار شدن

۴-۱۶-۶-امیر کردن‌یکی از جماعت

۴-۱۶-۷-آگاه کردن اخوان و وداع با آنها

۴-۱۶-۸-ضرورت رخصت از والدین وشیخ جهت مسافرت

۴-۱۶-۹-خواندن نماز استخاره قبل از رهسپار شدن

۴-۱۶-۱۰-نماز خواندن جهت وداع با منزل

۴-۱۶-۱۱-وداع با برادران و اصحاب

۴-۱۶-۱۲-تهی بودن دست راست مسافر در نزدیکی منزل‌یا هر اقامتگاهی

۴-۱۶-۱۳-موافقت کردن با رفقا در طول سفر

۴-۱۶-۱۴-احتراز از اذیت کردن راحله

۴-۱۶-۱۵-سلام کردن بر احیاء و اموات

۴-۱۶-۱۶-دعا خواندن مسافر در نزدیکی منزل

۴-۱۶-۱۷-صرف کردن غذا و عوض کردن لباس و مهیّا کردن سجّاده قبل از رسیدن به شهر

۴-۱۶-۱۸-تکبیر گفتن مسافر در گردنه ها

۴-۱۶-۱۹-زمان مسافرت صوفی

۴-۱۶-۲۰-آداب سوار شدن بر مرکب

۴-۱۶-۲۱-احتراز از گدایی و سؤال

۴-۱۶-۲۲-ضرورت مسافر با اخوان و اصحاب

۴-۱۶-۲۳-بدرقه کردن صوفی مسافر

۴-۱۶-۲۴-تهی بودن دست راست مسافر قبل از مسافرت

۴-۱۶-۲۵-آداب حمل وسایل

۴-۱۶-۲۶-غسل کردن مسافر

۴-۱۶-۲۷-پیاده روی کردن مسافر  در طول سفر

۴-۱۶-۲۸-حمل کردن اسباب اخوان در طول سفر

۴-۱۶-۲۹-ضرورت داشتن رکوه

۴-۱۶-۳۰-صوفی مسافر باید هر اقامتگاهی را از آن خود می‌دانست

۴-۱۶-۳۱-مسافرت بدون زاد و توشه

۴-۱۶-۳۲-احتراز صوفی از سفر کردن به مکانی که یک بار سفر کرده بود

۴-۱۶-۳۳-وداع کردن مقیمان با مسافر

۴-۱۶-۳۴-رعایت ادب برابر مشایخ و مکان متبرّکه در طول سفر

۴-۱۷-آداب ورود به خانقاه

۴-۱۷-۱-منتظر نشستن مسافر جلوی خانقاه جهت پذیرایی از او

۴-۱۷-۲-ورود به خانقاه با پای راست

۴-۱۷-۳-تقبل و بوسیدن دست شیخ خانقاه

۴-۱۷-۴-ادب اوّل سلام نکردن بر جماعت خانقاه نشین

۴-۱۷-۵-اوّل نماز خواندن، بعد سلام کردن به اهل خانقاه

۴-۱۷-۶-ادب شانه کردن محاسن بعد از خواندن نماز سلام

۴-۱۷-۷-آداب باز کردن کشکول

۴-۱۷-۸-رعایت آداب پاک کردن موزه و گذاشتن کشکول و …

۴-۱۷-۹-تهی بودن دست راست مسافر

۴-۱۷-۱۰-آوردن حقّ القدوم

۴-۱۷-۱۱-خروج مسافر از خانقاه  به اذن شیخ

۴-۱۷-۱۲-زمان ورود مسافر به خانقاه

۴-۱۷-۱۳-مکروه بودن ورود مسافر به خانقاه بعد از نماز عصر

۴-۱۷-۱۴-رعایت ادب در آوردن پاپوش

۴-۱۷-۱۵-مدّت زمان اقامت مسافر صوفی در خانقاه

۴-۱۷-۱۷-تجدید وضو کردن مسافری که وضو داشت

۴-۱۷-۱۸-پرهیز از سلام کردن بی‌جا

۴-۱۷-۱۹-تنها نرفتن درویش مسافر به کانون خانقاه

۴-۱۷-۲۰-احتراز از سبقت گرفتن در سخن گفتن

۴-۱۷-۲۱-طلب خدمت خانقاهی

۴-۱۷-۲۲-احتراز از اظهار علم و علوم در خانقاه

۴-۱۷-۲۳-ورود مسافر به خانقاه طبق سنّت

۴-۱۷-۲۴-بازجویی از مسافر جهت ممانعت از سوءاستفاده از خانقاه‌ها

۴-۱۷-۲۵-عمل کردن درویش به حکم جمع

۴-۱۸-آداب ورود صوفی مسافر به شهر

۴-۱۸-۱-خواندن دو رکعت نماز در بدو ورود به شهر

۴-۱۸-۲-غسل کردن و استعمال بوی خوش مسافر

۴-۱۸-۳-نیّت زیارت دوستان حق متعال کردن

۴-۱۸-۴-سلام کردن به احیاء و اموات شهر

۴-۱۸-۵-دعا خواندن قبل از وارد شدن به شهر

۴-۱۸-۶-مقیم شدن در محضر شیخ یا موضع فقرا‌یا دوستداران اهل طریقت

۴-۱۸-۷-ترجیح دادن موضعی که از لحاظ طهارت و آب برتری داشت

۴-۱۹-در آداب خواب

۴-۱۹-۱-مسواک کردن و وضو گرفتن قبل از خواب

۴-۱۹-۲-نیّت کردن برای قیام بعد از خواب

۴-۱۹-۳-پنداشتن خواب به عنوان مرگ و بعث

۴-۱۹-۴-دعا خواندن هنگام تقلّبات

۴-۱۹-۵-وصیّت کردن قبل از خواب

۴-۱۹-۶-توبه از تمام معاصی گذشته

۴-۱۹-۷-ضرورت خوابیدان در زمان غلبه‌ی خواب

۴-۱۹-۸-عدم تکلّف در فراش

۴-۱۹-۹-رو به قبله خوابیدن

۴-۱۹-۱۰-خواندن دعا و سوره هایی از قرآن قبل از خواب

۴-۲۰-مجلس عُرس صوفیان

۴-۲۱-آداب سؤال و گدایی

۴-۲۱-۱-گدایی کردن به شرط ضرورت

۴-۲۱-۲-احتراز از افراد متکبّر و هم چنین تواضع کردن در امر سؤال

۴-۲۱-۳-سؤال کردن را منبع در آمد به شمار نیاوردن

۴-۲۱-۴-سؤال کردن جهت خواری نفس

۴-۲۱-۵-قصد نداشتن قبل از زمان ضرورت سؤال

۴-۲۱-۶-دستاویز نکردن زاهدی در امر سؤال

۴-۲۱-۷-سؤال کردن جهت پرداخت وام خانقاهی

۴-۲۱-۸-سؤال کردن جهت رفاه خانقاه نشینان

۴-۲۱-۹-سؤال نکردن از زنان و مردم بازار

۴-۲۱-۱۰-احتراز از بی نصیب گذاشتن گدا

۴-۲۱-۱۱-ظرف گدایی

۴-۲۲-آداب برخی وسایل شخصی مانند سجّاده، ابریق و عصا

۴-۲۲-۱-داشتن سجّاده‌ی خاص

۴-۲۲-۲-پیوسته بر سجّاده بودن:

۴-۲۲-۳-دایم الذکر بودن برسجّاده

۴-۲۲-۴-باوقار و رو به قبله نشستن بر سجّاده

۴-۲۲-۵-حاضر نشدن با پای خیس بر سجّاده

۴-۲۲-۶-احتراز از نشستن بر سجّاده ی دیگری

۴-۲۲-۷-ضرورت حمل ابریق

۴-۲۲-۸-ابریق به دست چپ گرفتن

۴-۲۲-۹-ابریق به دست راست گرفتن

۴-۲۲-۱۰-ممانعت ازورود صوفی بدون ابریق به خانقاه

۴-۲۲-۱۱-آیین عصاداری درویشان

۴-۲۲-۱۲-گذاشتن عصا کنار سجّاده

۴-۲۲-۱۳-گذاشتن عصا رو به قبله

۴-۲۲-۱۴-مایل گرفتن عصا

۴-۲۳-آیین های دیگر طبقات خانقاهی

۴-۲۳-۱-خادمان خانقاه

۴-۲۳-۲-آداب فرّاشی

۴-۲۳-۲-۱-تمیز نگه داشتن متوّضا و مهیّا کردن آب گرم…

۴-۲۳-۴-آداب آشپز

۴-۲۳-۴-۱-خیانت نکردن آشپز به سایر اخوان

۴-۲۳-۴-۲-وظایف سایر اخوان مقابل زحمات آشپز

۴-۲۳-۵-آداب سماط گستردن

۴-۲۳-۶-رعایت ترتیب جهت پهن کردن سماط

۴-۲۳-۷-ندا دادن جهت صرف طعام

۴-۲۳-۸-آداب جمع کردن سماط

۴-۲۳-۹-رعایت آداب توزیع خلال توسّط خادم

۴-۲۳-۱۰-نیّت کردن خادم دست شوی برای پاک گردانیدن دل خود از تباهی و فساد

۴-۲۳-۱۱-شروع کردن خادم دست شوی از شیخ و متقدم

۴-۲۳-۱۲-ادب خادم دست شوی در صورتی که درویشان یک جنس بودند

۴-۲۳-۱۳-آداب ساقی

۴-۲۳-۱۳-۱-سیراب کردن اخوان قبل از خود

۴-۲۳-۱۳-۲-پاکیزه نگه داشتن سقّا خانه

۴-۲۴-پذیرایی در خانقاه

۴-۲۴-۱-استقبال کردن از مسافر با بشاشت و گشاده‌رویی

۴-۲۴-۲-به پیشواز مسافر آمدن

۴-۲۴-۳-قیام کردن جهت استقبال

۴-۲۴-۴-طعام آوردن برای مسافر

۴-۲۴-۵-احتراز از دستاویز کردن مسافر جهت گدایی و طمع

۴-۲۴-۶-مالیدن دست و پای مسافر

۴-۲۴-۷-اجتناب از پرسیدن در مورد مشخصّات مهمان

۴-۲۴-۸-به گرمابه بردن مسافر

۴-۲۴-۹-عدم تمایل مسافر به زیارت کسی

۴-۲۴-۱۰-آگاه نبودن مسافر از نظامات خانقاهی و اخراج نکردن او از خانقاه

۴-۲۴-۱۱-اهلیّت نداشتن مسافر و بیرون کردن او از خانقاه

۴-۲۴-۱۲-در‌یوزه کردن خادمان

۴-۲۵-آداب به گرمابه رفتن

۴-۲۵-۱-پرداخت مزد حمّامی

۴-۲۵-۲-سالک باید در بدو ورود  به حمّام پای چپ را مقدّم می‌کرد

۴-۲۵-۳-نیّت کردن برای پاکی و طهارت جهت نماز خواندن

۴-۲۵-۴-احتراز از نماز خواندن در حمّام

۴-۲۵-۵-حکم سخن گفتن در حمّام

۴-۲۵-۶-سپاس حقّ متعال بعد از حمّام کردن

۴-۲۵-۷-تصوّر کردن دوزخ در حمّام

۴-۲۵-۸-غروب به حمّام رفتن مکروه است

۴-۲۵-۹-احتراز از قرائت قرآن در حمّام

۴-۲۵-۱۰-احتراز از سلام کردن در حال رفتن به حمّام

۴-۲۵-۱۱-قناعت در حمّام

۴-۲۵-۱۲-ضرورت خلوت بودن حمّام

۴-۲۵-۱۳-پرداخت مزد بیشتر به حمّامی جهت خالی کردن حمّام

۴-۲۵-۱۴-ضرورت پوشیدن شلوار در حمّام

۴-۲۵-۱۵-صلّا دادن جهت حمّام کردن دسته جمعی

۴-۲۵-۱۶-رعایت آداب حمّام دسته جمعی

۴-۲۵-۱۷-به کار گرفتن دلّاک در حمّام

۴-۲۵-۱۸-بیرون آمدن از حمّام با پای راست

۴-۲۵-۱۹-رعایت کردن آداب حمّام از راه طب

نتیجه‌گیری