بررسی تاثیر ساختار مالکیت بر کارایی سرمایه فکری در شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

بخشی از تحولات مهم در حسابداری در سایه تشکیل شرکت‌های بزرگ و جدایی مالکیت از مدیریت شرکت‌ها اتفاق افتاده است. در گذشته مالکان همان مدیران واحد تجاری بودند و هیچ‌گونه تضاد منافع بین مالکیت و مدیریت مطرح نبود، به طور‌‌یکه مالکان خود بر تمامی عملیات شرکت کنترل داشتند. ساختار مالکیت، یکی از مکانیسم‌های حاکمیت شرکتی است. حاکمیت شرکتی یکی از مولفه‌های اصلی و مهم رشد می‌باشد. امروزه سهم سرمایه فکری به‌دلیل تولید ثروت در اقتصاد مبتنی بر دانش می‌تواند نقش مهمی در ایجاد ارزش افزوده داشته باشد. ظهور عصر اطلاعات و اقتصاد دانش محور، سازمان‌ها را از تاکید بر منابع مالی‌ و پولی‌ به سمت دارایی‌های نامشهود کشانده است. اما اساسا این دارایی‌ها، منابع قابل توجهی‌ برای جریان نقدی آتی شرکت‌ها دارند. ناتوانی‌ در گزارشگری سرمایه فکری نشان دهنده ضعف حسابداری متداول وسنتی‌ است. البته ارزش گذاری آن‌ها در معاملات تجاری مشکل بوده و با روش‌های موجود به سادگی‌ امکان پذیر نیست. اینکه آیا بین ساختار  مالکیت و سرمایه فکری رابطه معناداری وجود دارد یا خیر، موضوع اصلی این پژوهش می‌باشد.