جنبش اجتماعی مصر، از سقوط مبارک تا سقوط مرسی

۱   کلیات

۱-۱   مقدمه

۱-۲    بیان مسئله

۱-۳    اهمیت و ضرورت پژوهش

۱-۴    اهداف پژوهش

۱-۵    پرسشهای پژوهش

۱-۶    فرضیه های پژوهش

۱-۷    مفاهیم بنیادی پژوهش

۱-۷-۱   جنبش اجتماعی

۱-۷-۲   شبکه‌های اجتماعی

۱-۷-۳    انقلاب ۲۰۱۳ مصر

۱-۸    پیشینه ی پژوهش

۱-۹    روش پژوهش

۱-۱۰   سازمان پژوهش

فصل دوم

۲   چارچوب نظری

۲-۱   مقدمه

۲-۲   نظریه جنبش‌های اجتماعی جدید با تأکید بر نظریه ی بسیج منابع چارلز تیلی

۲-۲-۱   ویژگی‌های کلی نظریه ی جنبش‌های اجتماعی

۲-۲-۲   ویژگی‌های جنبش اجتماعی جدید

۲-۲-۳   وجوه شباهت‌های جنبش‌های اجتماعی جدید و قدیم

۲-۲-۴   نظریه‌پردازان اصلی جنبش‌های اجتماعی جدید و مباحث آن‌ها

۲-۲-۴-۱   یورگن هابرماس و جنبش‌های اجتماعی جدید

۲-۲-۴-۲   رونالد اینگلهارت و جنبش‌های اجتماعی جدید

۲-۲-۴-۳   آلن تورن و جنبش‌های اجتماعی جدید

۲-۲-۴-۴   مانوئل کاستلز

۲-۳  نظریه ی بسیج منابع

۲-۳-۱   تأثیر رسانه‌ها بر جنبشهای اجتماعی

۲-۳-۲   جنبشهای اجتماعی در مصر

۲-۳-۳   فضای مجازی در مصر: محدودیت ها و فرصت ها

۲-۴   کاربرد چارچوب نظری در پژوهش

۲-۴-۱   نتایج نظریه ی بسیج منابع در تبیین جنبش اجتماعی مصر

۲-۵   جمع‌بندی

فصل سوم

۳   از انقلاب ژانویه ۲۰۱۱ تا سقوط محمد مرسی

۳-۱   مقدمه

۳-۲   انقلاب مصر

۳-۲-۱   انقلاب بدون رهبری

۳-۲-۲   چرا انقلاب به وقوع پیوست؟

۳-۲-۳   پیشینه ی اعتراضات در مصر

۳-۲-۴   تأثیر انقلاب تونس

۳-۲-۵   چرا میدان التحریر؟

۳-۲-۶   واکنش آمریکا به تحولات مصر

۳-۲-۷   آمریکا در رسانه‌های مصر

۳-۲-۸   موضع اتحادیه اروپا

۳-۲-۹   جمعه خشم

۳-۲-۱۰   واکنش حکومت به انقلاب

۳-۳   هرج‌ومرج و جنبش‌های اجتماعی مصر

۳-۳-۱   ناپدید شدن پلیس از شهرها

۳-۳-۲   انعکاس جنبش اجتماعی مصر در نبود پلیس در روزنامه‌ها

۳-۳-۱   آزادسازی زندانیان

۳-۳-۲   جنبش اجتماعی مصر و کمک به تأمین امنیت

۳-۳-۳   نقش ارتش در نبود پلیس

۳-۴   مصر پس از مبارک

۳-۴-۱   رفراندوم ۱۹ مارس ۲۰۱۱: اولین تجربه ی دموکراسی در مصر

۳-۴-۲   تلاش جنبش‌های مصری برای رأی منفی به رفراندوم

۳-۴-۳   نتایج رفراندوم

۳-۵   ظهور و سقوط اخوان المسلمین

۳-۵-۱   ویژگی‌های اخوان المسلمین

۳-۵-۲   نتایج و پیامدهای فعالیتهای اخوان المسلمین

۳-۵-۳   اخوان المسلمین پس از مبارک

۳-۵-۴   عوامل شکست اخوان المسلمین و سقوط مرسی

۳-۵-۴-۱   درک نکردن شرایط سیاسی اجتماعی مصر

۳-۵-۴-۱   عدم علاقه ی اخوان و مرسی در تعامل با دیگر گروه‌های سیاسی

۳-۵-۴-۳   عدم درک جایگاه ارتش در جامعه ی مصر وتقابل مرسی با ارتش

۳-۵-۴-۴   رفتارهای غیرقابل پیشبینی در سیاست خارجی و حرکت به سمت غرب

۳-۵-۴-۵   انحراف از مطالبات اصلی انقلاب

۳-۵-۴-۶   ادامه ارتباطات با اسرائیل و انجام برخی فعالیت‌های ضد فلسطینی

۳-۵-۴-۷   نداشتن ارتباط شایسته با انقلابیون و مردم

۳-۵-۴-۸     جنبش تمرد

۳-۵-۴-۹    عدم برخورداری از حمایت رسانه ای

۳-۵-۴-۱۰   ناتوانی در یکپارچه ساختن اردوگاه اسلام گرایان و تکیه بر اخوان و سلفی ها

۳-۵-۴-۱۱   ادامه حضور افراد رژیم مبارک در نهادها

۳-۵-۴-۱۲   انتخاب دشمن به‌عنوان دوست

۳-۵-۴-۱۳    ادامه ناامنی

۳-۵-۴-۱۴    ادامه مشکلات اقتصادی

۳-۵-۴-۱۵    رفتارهای انحصارگرایانه

۳-۵-۴-۱۶    توافق با ارتش به جای گروه‌های انقلابی

۳-۵-۴-۱۷    اختلافات با الازهر

۳-۵-۴-۱۸    استفاده نکردن از ظرفیت مخالفان

۳-۵-۵    آینده ی اخوان المسلمین

۳-۶    جمع‌بندی

فصل چهارم

۴   رسانه‌ها و جنبش اجتماعی مصر

۴-۱   مقدمه

۴-۲   نقش رسانه‌ها در شکل‌گیری جنبش‌های اجتماعی

۴-۳   مصر و رسانه‌های اجتماعی

۴-۴   تقابل حکومت مبارک  و رسانه ها

۴-۵   انقلاب فیس‌بوک

۴-۶   رسانه‌های مصر

۴-۷   رسانه های اجتماعی مصر پس از سقوط مبارک ۱۲۴

۴-۷-۱   رسانه‌های دولتی

۴-۷-۲   رسانه‌های وابسته به احزاب

۴-۷-۳   رسانه­های مستقل مصر

۴-۷-۴   تفاوت عملکرد رسانه‌های حکومتی با رسانه‌های مستقل مصر

۴-۸   موضع رسانه‌های چاپی نسبت به حکومت

۴-۹   موضوعات موردبحث در رسانه های مصر۱۵۴

۴-۹-۱   جوانان مصری

۴-۹-۲   بازتاب انقلاب تونس در رسانه‌های مصر

۴-۹-۳   تئوری توطئه

۴-۹-۴   اختلاف درباره ی مقصر هرج‌ومرج در کشور

۴-۹-۵   شبکه‌های ماهوارهای عربی و الجزیره

۴-۱۰   جمع‌بندی فصل رسانه‌ها و جنبش اجتماعی مصر

۵   نتیجه گیری

۵-۱   مقدمه

۵-۲   ارزیابی فرضیه‌ها

۵-۳   مشکلات و محدودیت‌های پژوهش

۵-۴   زمینه‌های پیشنهادی برای مطالعات آینده