منظومه های سیاسی طنز در انقلاب مشروطه

. فصل اوّل: کلّیات و روش ­شناسی

۱-۱٫ بخش اوّل: کلّیات

۱-۱-۱٫  طرح مسأله

۱-۱-۲٫  سؤال­های تحقیق

۱-۱- ۲-۱٫ سؤال اصلی

۱ -۱-۲-۲٫ سؤال­­های فرعی

۱-۱-۳٫ ضرورت انجام تحقیق

۱-۱-۴٫ پیشینه­ی انجام تحقیق

۱-۱-۵٫ فرضیه­ها و خطوط راهنمای بحث

۱-۱-۶٫ هدف­ها

۱-۲٫ بخش دوم: روش انجام تحقیق و قلمرو آن

۱-۲-۱٫ مقدّمه

۱-۲-۲٫ روش تحلیل گفتمان

۱-۲-۳٫ نقد و ارزیابی روش تحلیل گفتمان

۱-۳٫ بخش سوم: ساماندهی تحقیق

2. فصل دوم: تحلیل فضای فکری اجتماعی حاکم بر عصر مشروطه

۲-۱٫ بخش اوّل: ایران در آستانه­ی تغییر

۲-۱-۱٫ خودباختگی در برابر غرب

۲-۱-۲٫ آغاز تحوّلات اجتماعی در ایران

۲-۱-۳٫ پیدایش مدارس جدید در ایران

۲-۱-۴٫ رواج انتشار روزنامه­ها و جراید

۲-۱-۵٫ تأسیس دارالفنون و سفرنامه­­های فرنگ

۲-۲٫ بخش دوم: مشروطه و روشنفکری

۲-۲-۱٫ مفهوم روشنفکری

۲-۲-۲٫ خاستگاه مفهوم روشنفکری

۲-۲-۳٫ روشنفکری در مشروطه

3. فصل سوم: شعر طنز و معروف­ترین شاعران طنزپرداز عصر مشروطه

۳-۱٫ بخش یکم: شعر طنز

۳-۱-۱٫ کلّیات

۳-۱-۲٫تعریف طنز

۳-۱-۳٫ نگاهی به جایگاه طنز در ادبیّات پیش از مشروطیّت

۳-۲٫ بخش دوم: معروف­ترین شاعران طنز­پرداز عصر مشروطه

۳-۲-۱٫ ایرج­میرزا

۳-۲-۲٫ سیّد اشرف­الدّین قزوینی( نسیم شمال)

۳-۲-۳٫ میرزاده­ عشقی

عنوان

۳-۲-۴٫ عارف قزوینی

۳-۲-۵٫ میرزا علی اکبرخان دهخدا

۳-۲-۶٫ ادیب­الممالک فراهانی

۳-۲-۷٫ ابوالقاسم لاهوتی

۳-۲-۸٫ ملک­الشّعرای بهار

۳-۲-۹٫ فرّخی یزدی

4. فصل چهارم:تحلیل گفتمان مفاهیم اساسی طنز در شعر مشروطه

۴-۱٫ بخش اوّل: تحلیل گفتمان و شاخص­ها

۴-۱-۱٫ شاخص­های تحلیل گفتمان

۴-۱-۱-۱٫ واژگان (منفی – مثبت)

۴-۱-۱-۲٫  قطب‌بندی ( غیرسازی)

۴-۱-۱-۳٫  پیش­فرض‌ها

۴-۱-۱-۴٫ دلالت‌های ضمنی شعر (تلقین و تداعی)

۴-۲٫ بخش دوم: تحلیل گفتمان مسائل اساسی طنز در شعر معروف­ترین شاعران مشروطه

۴-۲-۱٫ ایرج­میرزا

۴-۲-۲٫ سیّد اشرف­الدّین حسینی

۴-۲-۳٫ میرزاده­ عشقی

۴-۲-۴٫ عارف قزوینی

۴-۲-۵٫ میرزا علی اکبرخان دهخدا

۴-۲-۶٫ ادیب­الممالک فراهانی

۴-۲-۷٫ ابوالقاسم لاهوتی

۴-۲-۸٫ ملک­الشّعرای بهار

۴-۲-۹٫ فرّخی یزدی

۴-۲-۱۰٫ جدولِ برآیند گفتمان کلان حاکم بر شعر طنز در عصر مشروطه

5. فصل پنجم: جمع­ بندی و نتیجه­ گیری

۵-۱٫ مشروطیت و قانون­گرایی

۵-۲٫ آزادی و استبدادستیزی

۵-۳٫ مساوات و نقد فاصله­ی طبقاتی

۵-۴٫ زن متجدّد و زن سنّتی

۵-۵٫ میهن پرستی و مقابله با نفوذ استعمار

۵-۶٫ تأکید بر تجدّد، عقل­گرایی و خرافه­زدایی

۵-۷٫ نتیجه­گیری