مقایسه اثربخشی دو هفته‌ای و سه هفته‌ای درمان با پردنیزولون در بیماران پورپورای ایمنی ترومبوسیتوپنیک بیمارستان خوانساری

ITP اختلال اکتسابی است که با تخریب پلاکت با واسطه ی ایمنی و یا مهار آزاد سازی پلاکتها از مگاکاریوسیتها مشخص می‌شود. درمان معمول ITP شامل پردنیزولون با دوز mg/kg/day 1 است. بطور معمول استروئید در حدود ۶-۳ هفته به بیماران داده می‌شود. استروئیدها عوارض جانبی زیادی دارند. پردنیزولون بعد از ۳-۲ هفته باعث افزایش پلاکت می‌شود و با توجه به اینکه بعد از ۲ هفته درمان با پردنیزولون نیازی به taper کردن نمی‌باشد در حالیکه بعد از ۳ هفته باید tapering انجام شود که ریسک عوارض را افزایش می‌دهد. در این مطالعه مقایسه اثربخشی دو هفته‌ای و سه هفته‌ای درمان با پردنیزولون در بیماران ITP انجام گرفته است.روش کار : این بررسی یک کارآزمایی بالینی است که به صورت تصادفی انجام شد. ۶۶ بیمار مبتلا به ITP که به مطب و درمانگاه بیمارستان خوانساری اراک مراجعه نمودند، بطور تصادفی ،یک در میان، روی رژیم درمانی ۲ هفته‌ای و ۳ هفته‌ای پردنیزولون (mg/kg/day 1) قرار گرفتند و تعداد پلاکت بیماران و عوارض بخصوص پرفشاری خون (HTN) و دیابت (DM) پیگیری و مقایسه شد.نتایج : در پایان دوره ی درمان، میانگین تعداد پلاکت در دو گروه درمانی (درمان دو هفته‌ای و درمان سه هفته‌ای)، در سطح خطای ۰۵/۰ = a ، اختلاف آماری معناداری نداشت (۷۴۸/۰ = P).عوارض جانبی در پروتکل درمانی دو هفته‌ای ۲/۱۵% و در پروتکل درمانی سه هفته‌ای ۲/۱۸% بود، اگر چه به لحاظ آماری در سطح خطای ۰۵/۰=a ، توزیع عوارض در دو گروه درمانی مورد مطالعه یکسان می‌باشد (۰۰۰/۱ =P).در هر دو گروه درمانی به تفکیک، بین میانگین سن در دو رده ی  پاسخ به درمان و عدم پاسخ به درمان، اختلاف آماری معناداری وجود نداشت (۰۶۸/۰ = P در درمان دو هفته‌ای و ۷۸۹/۰=   P در درمان سه هفته‌ای). همچنین در سطح خطای ۰۵/۰ = a ارتباط آماری معناداری بین جنسیت و پاسخ به درمان در درمان دو هفته‌ای و سه هفته‌ای دیده نشد

نوع فایل :word 

تعداد صفحات :۷۸

فصل اول : مقدمه

۱-۱- بیان مسئله

۱-۲- کلیات

۱-۲-۱- پلاکت

۱-۲-۲- ترومبوسیتوپنی

۱-۲-۳-  رویکرد به بیمار ترومبوسیتوپنی

۱-۲-۴- ترومبوسیتوپنی ناشی از عفونت

۱-۲-۵- ترومبوسیتوپنی ناشی از دارو

۱-۲-۶- پورپورای ایمنی ترومبوسیتوپنیک (ITP)

۱-۲-۷-  علائم ITP

۱-۲-۸- تشخیص ITP

۱-۲-۹- درمان ITP

۱-۲-۹-۱- انتخاب بیماران

۱-۲-۹-۲- گلوکوکورتیکوئیدها

۱-۲-۹-۳- روگام

۱-۲-۹-۴- IV IgG

۱-۲-۹-۵-رتیوکسی ماب

۱-۲-۹-۶- اسپلنکتومی

۱-۲-۹-۷- آگونیست گیرنده TPO

۱-۲-۱۰- پردنیزولون

۱-۲-۱۰-۱- موارد استفاده

۱-۲-۱۰-۲- عوارض جانبی پردنیزولون

۱-۲-۱۰-۳- کنتراندیکاسیونهای پردنیزولون

۱-۲-۱۰-۴- تداخلات

۱-۳- اهداف

۱-۳-۱- هدف اصلی

۱-۳-۲- اهداف ویژه

۱-۳-۳- اهداف کاربردی

۱-۴- سئوالات

۱-۵- فرضیات

۱-۶- تعریف واژه‌ها

فصل دوم : بررسی متون

۲-۱- مروری بر مطالعات انجام شده

فصل سوم : مواد و روش کار

۳-۱- نوع مطالعه و جامعه مورد آزمون

۳-۲- روش نمونه گیری

۳-۳- زمان و مکان مطالعه

۳-۴- روش و تکنیک کار

۳-۵- مشکلات و محدودیتها

۳-۶- راه حل رفع مشکلات

۳-۷- روش آماری و تجزیه و تحلیل اطلاعات

۳-۸- جدول متغیرها

۳-۹- ملاحظات اخلاقی

فصل چهارم : یافته‌ها

۴-۱- نتایج

۴-۲- جداول

فصل پنجم : بحث و نتیجه‌گیری

۵-۲- نتیجه گیری

۵-۳- پیشنهادات