بررسی اثر لیپو پلی ساکارید استخراج شده از سالمونلا انتریکا بر فعالیت COX-2، H2O2 وNO در زخم تجربی ایجاد شده در پوست موش

فصل اول: کلیات

۱-۱٫ بیان مسئله

۱-۲٫ ضروریت انجام تحقیق

۱-۳٫ اهداف پژوهش

۱-۴٫ سئوالات و فرضیه‌ها

فصل دوم: مروری بر متون گذشته

۲-۱٫ لیپو پلی ساکارید

۲-۱-۱٫ تاریخچه لیپو پلی ساکارید

۲-۱-۲٫ ساختار لیپو پلی ساکارید

۲-۱-۲-۱٫ آنتی ژن O (شاخه‌ی اختصاصی O)

۲-۱-۲-۲٫ الیگو ساکارید مرکزی

۲-۱-۲-۳٫ لیپید A

۲-۱-۳٫ کاربرد لیپو پلی ساکارید در مطالعات ایمونولوژیکی

۲-۱-۳-۱٫ نقش لیپو پلی ساکارید باکتریایی در افزایش پاسخ ایمنی به کاندیدا آلبیکنز

۲-۱-۳-۲٫ نقش لیپو پلی ساکارید در تسریع ترمیم زخم اپیتلیوم مجاری تنفسی

۲-۱-۳-۳٫ قابلیت میتوژنی لیپو پلی ساکارید در تکثیر لنفوسیت‌های B

۲-۱-۳-۴٫ اثر لیپو پلی ساکارید بر پرولیفراسیون فیبروبلاست‌ها

۲-۱-۳-۵٫ اثر سینرژیسمی‌پروتئین نوترکیب CagA و لیپو پلی ساکارید در بروز پاسخ ایمنی مناسب علیه هلیکوباکتر پیلوری

۲-۱-۳-۶٫ نقش حفاظتی لیپو پلی ساکارید در بقای پیوند سلول‌های بنیادی

۲-۱-۳-۷٫ فعالیت ضد سرطانی لیپو پلی ساکارید

۲-۲٫ سالمونلا

۲-۲-۱٫ پاسخ ایمنی میزبان به عفونت سالمونلایی

۲-۲-۱-۱٫ پاسخ ایمنی ذاتی علیه سالمونلا

۲-۲-۱-۲٫ پاسخ ایمنی اکتسابی علیه سالمونلا

۲-۲-۱-۳٫ سایتوکاین‌ها و کموکاین‌های دخیل در عفونت سالمونلایی

۲-۳٫ التهاب

۲-۳-۱٫ ویژگی‌های التهاب

۲-۳-۲٫ میانجی‌های التهاب

۲-۴٫ لیپو پلی ساکارید و التهاب

۲-۵٫ سیکلو اکسیژناز

۲-۵-۱٫ تاریخچه ی سیکلو اکسیژناز

۲-۵-۲٫ ساختار پروتئینی سیکلو اکسیژناز

۲-۵-۳٫ سیکلو اکسیژناز‌ها و سنتز پروستانوئید‌ها

۲-۵-۴٫ اعمال پروستاگلاندین‌ها

۲-۵-۵٫ بیولوژی سیکلو اکسیژناز

۲-۵-۶٫ فیبروبلاست و سیکلو اکسیژناز

۲-۵-۷٫ نقش سیکلو اکسیژناز-۲ در آنژیوژنز

۲-۵-۸٫ سیکلو اکسیژناز و لیپو پلی ساکارید

۲-۶٫ هیدروژن پر اکسید

۲-۶-۱٫ تاریخچه‌ی هیدروژن پر اکسید

۲-۶-۲٫ بیولوژی هیدروژن پر اکسید

۲-۶-۳٫ گونه‌های واکنشگر اکسیژن

۲-۶-۴٫ ROS و منابع تولید آن

۲-۶-۵٫ سیستم اکسیداسیون- احیا و تکثیر سلولی

۲-۶-۷٫ ردوکس و تمایز سلول‌های بنیادی

۲-۶-۸٫ ردوکس و تمایز سلول بنیادین جنینی به سلول‌های ماهیچه صاف (SMC)

۲-۷٫ نیتریک اکسید

۲-۷-۱٫ سنتز نیتریک اکسید

۲-۷-۲٫ عملکرد NOS

۲-۷-۳٫ نقش‌های فیزیولوژیکی NO

۲-۷-۴٫ اثر NO بر رگ‌های خونی

۲-۷-۵٫ نقش NO در سیستم ایمنی

۲-۷-۶٫ نقش NO در التهاب

۲-۷-۷٫ نقش NO در سیستم عصبی

۲-۷-۸٫ NO و مرگ تدریجی سلول

۲-۷-۹٫ نقش iNOS در القای COX-2

۲-۷-۱۰٫ نقش iNOS در تکثیر

۲-۸٫ پوست

۲-۸-۱٫ فیبروبلاست

۲-۹٫ زخم

۲-۹-۱٫ چگونگی ترمیم زخم طی روز‌های مختلف

۲-۹-۱-۱٫ ۲۴ ساعت اول

۲-۹-۱-۲٫ روز سوم

۲-۹-۱-۳٫ روز پنجم

۲-۹-۱-۴٫ هفته‌ی دوم

۲-۹-۱-۵٫ اواخر ماه اول

۲-۹-۲٫ مراحل ترمیم زخم

۲-۹-۲-۱٫ مرحله‌ی التهابی

۲-۹-۲-۱-۱٫ میانجی‌های شیمیایی التهاب

۲-۹-۲-۱-۲٫ پروستاگلاندین‌ها و لوکوترین‌ها

۲-۹-۲-۲٫ مرحله‌ی تکثیر

۲-۹-۲-۲-۱٫ ری اپیتلیالیزاسیون

۲-۹-۲-۲-۲٫ فیبروپلازیا

۲-۹-۲-۲-۳٫ آنژیوژنز

۲-۹-۲-۳٫ مرحله‌ی بازسازی

۲-۹-۳٫ اهمیت ماکروفاژ‌ها در التیام زخم

۲-۹-۳-۱٫ فنوتیپ ماکروفاژ‌های زخم

۲-۹-۳-۲٫ اثر ماکروفاژ‌ها بر فیبروبلاست‌ها و میو فیبروبلاست‌ها

۲-۹-۳-۳٫ ماکروفاژ‌ها در مرحله‌ی التهاب

۲-۹-۴٫ زخم و هیدروژن پراکسید

۲-۹-۴-۱٫ اثرات مثبت استرس اکسیداتیو در التیام زخم

۲-۹-۴-۱-۱٫ انعقاد

۲-۹-۴-۱-۲٫ آغاز و دوام فاز التهابی

۲-۹-۴-۱-۳٫ ری اپیتلیالیزاسیون

۲-۹-۴-۱-۴٫ آنژیوژنز و رسوب ماتریکس

۲-۹-۴-۲٫ اثر منفی استرس اکسیداتیو و استرس نیترو اکسیداتیو در ترمیم زخم

۲-۹-۵٫ نیتریک اکسید و زخم

۲-۹-۵-۱٫ اثر مثبت نیتریک اکسید در ترمیم زخم

۲-۹-۵-۱-۱٫ التهاب

۲-۹-۵-۱-۲٫ آنژیوژنز

۲-۹-۵-۱-۳٫ ری اپیتلیالیزاسیون

۲-۹-۵-۱-۴٫ رسوب ماتریکس و بازسازی

۲-۹-۵-۲٫ کاربرد نیتریک اکسید در درمان زخم

فصل سوم: مواد و روش‌ها

۳-۱٫ مواد و وسایل و دستگاه‌های بکار رفته در آزمایش

۳-۲٫ طرز تهیه‌ی محلول‌ها و معرف‌های بکار رفته

۳-۲-۱٫ محیط کشت DMEM

۳-۲-۲٫ FBS

۳-۲-۳٫ بافر PBS

۳-۳٫ کشت سلول‌های فیبروبلاست

۳-۴٫ آماده‌سازی غلظت‌های مختلف لیپو پلی ساکارید

۳-۵٫ تیمار لیپو پلی ساکاریدی فیبروبلاست‌ها

۳-۶٫ رنگ‌آمیزی XTT

۳-۷٫ رنگ‌آمیزی تریپان بلو

۳-۸٫ شمارش سلولی

۳-۹٫ تعیین درصد زنده ماندن سلول‌ها

۳-۱۰٫ تعیین میزان نیتریک اکسید در نمونه‌ی لیز شده سلولی

۳-۱۰-۱٫ آماده سازی نمونه‌ها

۳-۱۰-۲٫ روش کار

۳-۱۱٫ تعیین میزان هیدروژن پر اکسید در نمونه‌ی لیز شده سلولی

۳-۱۱-۱٫ آماده‌سازی نمونه‌ها

۳-۱۱-۲٫ منحنی استاندارد H2O2

۳-۱۱-۳٫ مخلوط واکنش

۳-۱۲٫ اندازه‌گیری سطح آنزیم COX-2 در نمونه لیز شده سلولی

۳-۱۲-۱٫ مواد

۳-۱۲-۲٫ آماده‌سازی محلول‌ها

۳-۱۲-۳٫ آماده‌سازی نمونه‌ها

۳-۱۲-۴٫ روش کار

۳-۱۳٫ حیوانات آزمایشگاهی انتخاب شده برای تحقیق

۳-۱۳-۱٫ روش‌های نگهداری و پرورش موش کوچک آزمایشگاهی

۳-۱۳-۱-۱٫ نیاز‌های محیطی موش کوچک آزمایشگاهی

۳-۱۳-۱-۲٫ بستر مناسب

۳-۱۳-۱-۳٫ رعایت اصول بهداشتی در نگهداری و پرورش موش کوچک آزمایشگاهی

۳-۱۳-۱-۴٫ تغذیه

۳-۱۴٫ اجرای الگوی زخم

۳-۱۵٫ تیمار موضعی لیپو پلی ساکارید

۳-۱۶٫ آماده‌سازی لیزات بافت

۳-۱۷٫ تعیین میزان نیتریک اکسید در نمونه‌ی بافت لیز شده

۳-۱۷-۱٫ آماده‌سازی نمونه‌ها

۳-۱۷-۲٫ روش کار

۳-۱۸٫ تعیین میزان هیدروژن پراکسید برای نمونه‌های بافتی لیز شده

۳-۱۸-۱٫ آماده‌سازی نمونه‌ها

۳-۱۸-۲٫ منحنی استاندارد H2O2

۳-۱۸-۳٫ مخلوط واکنش

۳-۱۹٫ اندازه‌گیری سطح آنزیم COX-2 برای نمونه‌های بافتی لیز شده

۳-۲۰٫ بررسی هیستوپاتولوژیکی بافت‌های زخم شده

۳-۲۱٫ آنالیز آماری

فصل چهارم: نتایج

۴-۱٫ بررسی میزان حیات سلول‌ها بدون تیمار LPS (بعد از ۲۴ و ۴۸ ساعت)

۴-۲٫ بررسی اثر LPS بر میزان پرولیفراسیون سلول‌های فیبروبلاست با استفاده از روش XTT

۴-۳٫ ارتباط دوز LPS با اثر LPS بر فیبروبلاست در گروه اول (بررسی اثر LPS بر فیبروبلاست بلافاصله)

۴-۴٫ ارتباط دوز LPS با اثر LPS بر فیبروبلاست در گروه دوم (بررسی اثر LPS بر فیبروبلاست با فاصله‌ی یک روز)

۴-۵٫ ارتباط دوز LPS با اثر LPS بر میزان NO در گروه اول (بررسی اثر LPS بر فیبروبلاست بلافاصله)

۴-۶٫ ارتباط دوز LPS با اثر LPS بر میزان NO در گروه دوم (بررسی اثر LPS بر فیبروبلاست با فاصله‌ی یک روز)

۴-۷٫ ارتباط دوز LPS با اثر LPS بر میزان H2O2 در گروه اول (بررسی اثر LPS بر فیبروبلاست بلافاصله)

۴-۸٫ ارتباط دوز LPS با اثر LPS بر میزان H2O2 در گروه دوم (بررسی اثر LPS بر فیبروبلاست با فاصله‌ی یک روز)

۴-۹٫ ارتباط دوز LPS با اثر LPS بر میزان COX-2 در گروه اول (بررسی اثر LPS بر فیبروبلاست بلافاصله)

۴-۱۰٫ ارتباط دوز LPS با اثر LPS بر میزان COX-2 در گروه دوم (بررسی اثر LPS بر فیبرئبلاست با فاصله‌ی یک روز)

۴-۱۱٫ اثر LPS بر میزان NO در زخم موش‌ها در روز‌های مختلف

۴-۱۲٫ اثر LPS بر میزان H2O2 در زخم موش‌ها در روز‌های مختلف

۴-۱۳٫ اثر LPS بر میزان COX-2 در زخم موش‌ها در روز‌های مختلف

۴-۱۵٫ نتایج نمونه‌های پاتولوژی

فصل پنجم: بحث و پیشنهادات

۵-۱٫ اثر LPS سالمونلا انتریکا بر تکثیر سلول‌های فیبروبلاست

۵-۲٫ بررسی اثر LPS بر زخم ایجاد شده در شرایط invivo

۵-۳٫ اثر LPS بر میزان NO، H2O2 و COX-2 در شرایط invitro